2025-04-07 Feestdag en Foodtour

Het was echt een latertje gister met best wel wat bier en ontbijten daarom zo laat mogelijk. Mick duikt nog even terug het bed in en Wilko en ik gaan alleen de stad in.

Het is vandaag ook nog een feestdag en de kantoren en sommige winkels zijn gesloten. We merken het, want we hebben al drie ATM's gehad maar nergens kunnen we pinnen. We zien meer toeristen met hetzelfde probleem, nog een keer onze vriend google vragen voor een ATM en uiteindelijk hebben we cash. We lopen door de stad richting het meer, hele gezinnen zijn op pad, iedereen is mooi aangekleed. De straten zijn autovrij en kinderen kunnen op electrische autootjes in allerlei vormen over de weg crossen, net als hun ouders kijken ze ook nergens naar om en we moeten oppassen niet van onze sokken gereden te worden. Er wordt hier ook een hoop gefotografeerd, zonder gene wordt de perfecte hoek en de juiste houding tientallen keren uitgeprobeerd, haarstukken worden ingezet. Er is een groot plein aan het begin van het meer, waar iedereen een foto wilt voor een bepaald winkelcentrum gebouw, deze snappen we niet. Om het meer in het park groeien prachtige bomen die verticaal richting het water groeien en de kleurrijke planten staan in alle perkjes, de perfecte plaatjes die hier geschoten worden snappen we dan weer wel. Rondom het meer zit slechts 1 kiosk met een terras waar je wat kan drinken, hier hebben we een paar dagen geleden ook al gezeten en de kokosijskoffie smaakt hier goed.

We lopen weer richting het oude centrum, de hoeveelheid winkels met sportschoenen is ongekend. Ze hebben niet overal alle maten en kleuren beschikbaar maar als je wat winkels afstruint vindt je uiteindelijk wat je zoekt en Wilko koopt nog een paar witte Nike's. Ik heb steeds pech met de maat en de koffers raken ook een beetje vol, plus de kans dat je bij de douane gecheckt wordt met zoveel merkspullen, ik geef mijn zoektocht maar op. Vanmiddag om 16.00 uur begint onze foodtour, we hebben geen idee hoeveel eten we dan krijgen, dus een lichte lunch is geen slecht idee. Mick is ondertussen ook wakker en hij had gister een leuk tentje gezien bij ons hotel in de buurt, ik raak nog steeds de weg kwijt in de wirwar van straten rondom ons hotel maar de mannen weten precies waar alles zit. Deze zaak zit er erg netjes uit, mooie houten tafels, nette inrichting, we zitten binnen en de airco met blower staat flink te blazen. De springrolls zijn wel mijn favoriet deze vakantie, je kunt ze gefrituurd krijgen en gestoomd en deze laatste heeft mijn voorkeur en ik kies de vegetarische variant. Wilko kiest voor een soort nasi en Mick noodles met vlees. Even geen alcohol en we nemen bananen en mango smoothies, ook erg lekker. Helaas komt de serveerster vertellen dat ze niet genoeg ingrediënten hebben voor mijn gerecht en moet ik wat anders kiezen. Dan maar een variant met kip, ook goed. Je krijgt er altijd heel veel soorten sla bij en een frisse dip. De sla rol je wat om de springrol heen, dippen en eten, echt zo lekker!

Mick wilt ook nog wat shoppen en zoekt een merkshirts en nadat we een paar winkels in zijn geweest, blijkt dat ze dit alleen verkopen in kleine maten, exclusief voor de lokale bevolking lijkt het. We  zoeken ook nog de winkel waar ik de kimono's voor Amber en Isabel wil kopen. Echt de volgende keer koop ik meteen wat ik zie, want het terug zoeken van de winkels is eigenlijk niet te doen. Of ik moet de locatie even aan mezelf appen, daar had ik dus eerder aan moeten denken. Uiteindelijk vinden Wilko en Mick toch het juiste straatje en zijn alle cadeautjes voor het thuisfront binnen. We gaan terug naar het hotel, even opfrissen want we hebben om 16.00 uur eerst een fietstocht. Althans zo staat het in de beschrijving van onze tour. We zijn een beetje huiverig hiervoor, we hebben nog weinig fietsen gezien in de chaotische verkeer, alleen wat oude vrouwen met fruitmanden op de fiets.

Als we beneden in de lobby onze gids Ming ontmoeten, blijkt dat we in een riksja moeten plaatsnemen. Help! Die hebben we zien rijden en daar wilden we absoluut niet in, zo'n oud mannetje met twee zware Europeanen in zijn kar door de chaos in de stad. Het is echt niet ons ding. Wilko en ik moeten samen in 1 riksja, we passen niet op het bankje en ik zit half op het ijzer. Mick zit in de andere riksja flink te balen. Een uur moeten we hier in doorbrengen! Het gaat superlangzaam, de oude man moet vaak afstappen om ons te duwen. De voetgangers gaan sneller dan wij. We staan een paar keer stil op het kruispunt, oh my god, hoe zijn we hier in beland? De oude mannen houden het gelukkig geen uur vol en we worden al eerder gedropt bij het meeting point waar Ming ons op staat te wachten. Ming is vrolijk, spreekt goed Engels en danst een beetje als hij loopt.

We lopen eerst over de lokale markt, vlees en vis ligt hier ongekoeld op de schappen. Als het vandaag niet verkocht wordt dan gaat het naar de dieren als voer. Het is dus wel dagvers, maar voelt voor ons toch vreemd dat het hier een paar uur ligt. Het eten dat wij hier bestellen is ook allemaal op de markt gekocht en met 1 uitzondering daar gelaten, zijn we er niet ziek van geworden.

We krijgen vanavond 6 'experiences' zoals de gids het noemt. We gaan echt bij lokale zaakjes wat eten en we beginnen met het beroemde Banh Mi broodje. Maar dan de mini variant. Heel veel jongeren die uit school komen stoppen bij dit verkooppunt om even te snacken. De broodjes bij deze verkoopster zijn erg populair, zij verkoopt ze hier al 20 jaar. We gaan dus echt iets van de straat eten, morgen zitten we in het vliegtuig, wel even een risicootje... Op het broodje wordt een pate gesmeerd, dan gaat het even in de over onder in het karretje. Daarna wordt het belegd met gedroogd varkensvlees, komkommer en er komt nog wat dressing overheen. Eerlijk is eerlijk, het smaakt fantastisch, zout, zuur, zoet en hartig in de juiste combinatie. De gids heeft aangegeven dat we niet alles hoeven op te eten, maar deze is te lekker om voor de helft weg te gooien. Experience 1 geslaagd!

Als we verder lopen komen we langs de eerste kerk die hier door de Fransen is gebouwd, in de stijl van de Notre Dam. Vink, gezien. Wel echt een beetje klaar nu met kerken, tempels etc.

We gaan nu ergens binnen eten, op de lage krukjes, als ze echt te laag zijn, kunnen we er 2 op elkaar stapelen zegt Ming, nou dat is wel nodig. Het zit er vol met Vietnameze families en er wordt snel een tafeltje vrij gemaakt. Hier krijgen we een salade op een plastic bordje, met gedroogd vlees, pinda's en een dressing van water azijn zout peper en wat chili. De pinda's geven een olie achtige smaak aan de salade, eentje om te onthouden. Experience 2 is ook geslaagd ;)

We lopen nu naar de Drie Gezusters, klinkt bekend en gezellig. Het zijn drie eettentjes naast elkaar, de oudste zus heeft de breedste zaak en werkt er al het langst zie rechts op de foto. De jongste, heeft haar zaakje in het midden, de smalste, krap een meter breed. Dit is de laatste plek waar we eventueel naar de wc kunnen, maar nadat Wilko geweest is, besluit ik om het op te houden ;) In de zaak staat een grote ijzeren ketel waar alles in gekookt wordt, dit was eerst nog een houtkachel vertelt Ming en zorgde voor veel rookontwikkeling. We krijgen hier noodlesoep met groenten, voor de smaak moeten we er eerst nog een limoentje over uit knijpen. Ming sorteerde de stokjes, dit is een werkje voor de jongste telg aan tafel vertelt hij. Zodra de kinderen rond 3 jaar oud zijn, moeten zij de stokjes sorteren op even grootte en uitdelen aan de rest van de familie, te beginnen met de oudste. Vietnamezen zijn er van overtuigd dat het belangrijk is dat kinderen al op jonge leeftijd taken krijgen voor hun ontwikkeling. De soep is ook echt weer erg lekker en we krijgen het eten met stokjes al aardig onder de knie. Experience 3 is top!

We gaan nu naar het laatste eettentje, hier zullen we experience 4 en 5 krijgen. Het tentje bestaat al meer dan 30 jaar en vanwege succes is een gedeelte van het huis ook bij de zaak getrokken op de eerste verdieping waar wij gaan zitten. We krijgen hier gefrituurde dimsums en een soort gepaneerde gehaktstaafje, met veel groenvoer en 2 soorten dipjes. Ook weer erg lekker, maar wel veel. Gelukkig hebben we Mick bij ons, die eet altijd wel lekker door ;)

We gaan op weg naar de locatie voor Egg coffee, dit heeft Mick gekozen als dessert, Wilko en ik willen graag het kokosijs, dat op een andere plek geserveerd wordt. Onderweg komen we langt het smalste huis van Hanoi, slechts 140 cm breed en een paar verdiepingen hoog. Ongelofelijk dat er dit bewoond is.

Als we aankomen bij het tentje voor de Egg coffee ligt er een flinke straatpizza net naast de deur. We mogen nog niet binnen want ze zijn net bezig met een filmopname van het maken van de Egg coffee, nou Mick's zin in de koffie is een beetje minder geworden na het zien de drek op straat en omdat we toch moeten wachten gaat hij toch maar voor het kokosijs. Dit tentje is erg geliefd onder jongeren, Ming vertelt dat hij gisteren in het park had gechilled met vrienden. Ze hebben dan niet echt honger, maar wel zin in iets fris na een warme dag, dan komen ze hier voor een bakje gemengd fruit of een ijsje. Het kokosijsje is een klein kunstwerk. Prachtig met dunne stroken kokos er op gedrapeerd en het smaakt heel verfrissend, super lekker! Ook experience 6 krijgt een 10!

De foodtour is voorbij en Ming gaat voor ons nog kijken of hij ergens die kokossnippers kan kopen, hij vertelt dat de kokoskoffie eigenlijk door niemand thuis gemaakt wordt en dat dit daarom niet in de supermarkt te koop is. Even later krijg ik een apje dat het uitverkocht is, helaas. 

Het is nog steeds gezellig druk in de stad en na al dat eten gaan we voor een rondje om het meer, het is hier 's avonds is erg mooi, overal lampjes en de Chinese brug is rood verlicht. De kiosk is nog open en we drinken een biertje op het terras, onze laatste avond in Hanoi. Wat een mooie reis hebben we achter de rug. Teruglopend naar het hotel, hebben we nog geen zin om naar bed te gaan. Het hardrock café tegenover het hotel is ook nog open en we ploffen hier neer. In deze straat is het wat minder druk, maar opeens wordt er van alles geroepen en stormt iedereen naar buiten, ook onze ober, springt op zijn scooter en rijdt weg. De politie rijdt door de straat met een kleine vrachtwagen, op zoek naar geparkeerde scooters, dat mag blijkbaar niet in deze straat. Zodra de politie verdwenen is, komt iedereen weer terug. Ze staan allemaal te lachen dat ze de politie te slim af waren en gaan snel weer verder met hun werk. Wij besluiten om naar een andere tent te gaan, op een kruispunt waar we al vaak langs gelopen zijn en waar het altijd druk is. Gelukkig is er nog plek en we bestellen cocktails, een margarita voor mij en voor Wilko en Mick natuurlijk de pina Colada. Voor ons staat een groep jongeren (de Vietnamese Kelly Family) muziek te maken op allerlei exotische instrumenten, aangesloten op een beatbox systeem en omringd met boxen en lichten. Het klinkt heel goed en ze spelen van alles, Westerse popmuziek op Vietnamese instrumenten. 1 Meisje heeft er echt zin en en staat flink te bewegen en te dansen tijdens het spelen van haar mini gitaar. Naast haar staan 2 meisjes onverschillig om zich heen te kijken terwijl ze spelen, ze draaien een verplicht nummertje af lijkt het. Achter de band zit een man (de vader?) als muziek technicus de boel onder controle te houden. Als hij de microfoon pakt om een stukje mee te zingen, slaat het meisje naast hem haar handen op haar oren en schaamt zich rot. Het is ook inderdaad niet om aan te horen. We bestellen nog een ronde, dit keer vraag ik of mijn cocktail zonder zoutrandje op het glas mag. De margarita zag er prachtig uit met een gesuikerd laag op de rand van het glas, dacht ik. Bleek zout te zijn... brr.... 

Dit is echt genieten op de laatste avond en we gaan veel te laat terug naar het hotel. We worden morgen al om 7.30 uur opgehaald voor een city-safaria, we hebben de jeeps met toeristen al zien rijden door de straten, beetje á la de riksja's.... nou we gaan het wel zien morgen.