2028-03-28 - Koningen, Fransen, 1945 en Boeddhisten

Op veler verzoek (wel 2 mensen) heeft Wilko ook weer een verhaal geschreven ;), dat staat onder mijn verhaal. 

Mwah we kregen de airco niet goed afgesteld en ik trok mijn trainingsbroek en trui maar aan in bed, maar met die nachtelijke hitte aanvallen (lees menopauze...) is dat niet echt ideaal. Vanavond maar even een extra deken vragen, dat werkt net wat makkelijker.

Voor het programma van vandaag stonden motorbikes op het programma, ook inwisselbaar voor een Van met Airco. En hoewel ik toch erg graag met de motor wilde, contact had met onze reisleidster die de tocht gister ook al gemaakt had en een filmpje doorstuurde, wisten Wilko en Mick mij te overtuigen om toch voor de auto te kiezen. De tour duurt 5 uren en het wordt 35 graden, als we dan achterop moeten (Mick is eigenlijk veel te groot voor deze manier van reizen) dan is de reis wel wat oncomfortabel. En ze hebben gelijk, we zien ze rijden, de motors met de touristen achterop, daar zijn we niet echt jaloers op.

Onze gids van vandaag is al wat ouder en heeft de bombardementen en de gevechten hier in Hue zelf nog meegemaakt als 10-jarige jongen. Hij is met zijn familie geëvacueerd en er zijn duizenden slachtoffers gevallen in de stad. Hij heeft geschiedenis gestudeerd en spreekt Engels, alleen met een enorm accent. De laatste letters slikt hij in en als hij denkt dat we het niet verstaan, dan blijft hij zijn tekst herhalen. Super lief, maar ook super intensief voor ons. En hij vertelt heel graag en heel veel. Van alles wat we te zien krijgen vertelt hij het vietnameese woord wat hij drie keer herhaalt en wij ook moeten herhalen om vervolgens uit te leggen wat het is, heel erg aardig van hem maar wij gaan die woorden toch niet onthouden en het kost zoveel energie.

We beginnen de tour met een bezoek aan de lokale markt. Het is een heel groot betonnen gebouw met heel veel kraampjes, veel groenten, fruit, rijst, noten, maar ook heel veel huishoudelijke spullen, schoenen, kleding echt van alles. Het ruikt hier zoet, zout, zuur het ruikt hier naar de zomer. De gids vertelt dat salesmannen uit dorpen van ver hier komen om producten in te slaan die ze daar weer doorverkopen. Het is ook echt enorm. De plaatselijke slager is van een iets ander kwaliteitslabel dan wij gewend zijn. 

Na de markt gaan we naar de citadel waar het paleis van de laatste koning zich bevindt. Er zijn speciale ingangen waar alleen de royal familie doorheen mocht, zij-ingangen waar de leeuwen en olifanten doorheen gingen. We zien de foto's van de koning met buigende olifanten ervoor, begin jaren 30/40. Tijdens de tweede wereldoorlog is veel gebombardeerd en enkele gebouwen zijn opnieuw opgebouwd. Het is hier druk met schoolklassen die hier leren over hun geschiedenis. De vlag is rood = de kleur van het bloed dat gevloeid heeft om onafhankelijk te worden en geel = de kleur van aarde, het belangrijkste element. De gids neemt een foto van ons, dat doen al die gidsen de hele tijd, kom, family picture, family picture! Echt wat voor Wilko die houdt er van om gefotografeerd te worden.

We gaan naar een boeddhistische pagode, mooi maar zijn we wel snel uitgekeken. Met het geloof hebben we niet zoveel. We zien hier de auto en de foto van de boeddhist die zichzelf in brand heeft gestoken tijdens de bezetting van Amerikanen waar het boeddhisme verboden werd. Hij reed met zijn auto naar Saigon, overgoot zichzelf met olie en de andere boeddhisten staken hem aan. Hij verbrandde levend... dit gebeurde in de jaren 70 als protest tegen de Amerikanen. Nog meer boeddhisten volgden zijn voorbeeld. Erg akelig om te lezen.

We vervolgen onze reis naar de Tombe van de 1na laatste koning. Onderweg stoppen we nog bij een winkel/fabriekje waar wierook stokjes met de hand gemaakt worden. Wierook steek je aan als je gaat bidden, zo kan de rook contact maken met de hemel en wordt je gebed verhoord. Ook steek je wierook aan als je in een nieuw gebied komt en legt een offer neer (kan ook gewoon een flesje water zijn) zo stem je de goden van dat gebied goed gezind en zullen ze je met rust laten.

Ook dit winkeltje is best toeristisch, het is ingericht om de bezoekers ook de wierookstokjes te laten draaien, als je klaar bent wordt er gejuicht en geklapt. Ik doe braaf mee met het circus...

We komen aan bij het de tombe van de ene laatste Koning, hij wordt ook wel poppenkoning genoemd of Playboy. Hij heeft niet veel voor het volk gedaan en was alleen maar bezig met het jetset leven, auto's rijden, jagen en meer van die onzin. Niet erg geliefd, hij overleed op 40-jarige leeftijd en had slecht 1 zoon, indanks al zijn bij-vrouwen. De gids vertelt dat het volk dit onverklaarbaar vindt. Als ik aangeef dat hij wellicht meer van de mannen hield dan van de vrouwen, schiet hij in de lach.

De tombe is echt enorm, er is 11 jaar aan gebouwd, veel dwangarbeid en de belastingen werden verhoogd om dit te kunnen bouwen. Het ligt tegen een berg aan en we klimmen wat af zo. Goed voor de bovenbenen ;)

We merken dat de gidsen instructies hebben gekregen dat wij niet van massa toerisme houden, ze omzeilen de drukte en nemen zelfs een binnendoor weg om de snelweg te vermijden. Het is een weg tussen glooiende heuvels. De hele heuvels liggen vol met graven, kris kras door elkaar. Heel bizar, cremeren doen ze hier niet, maar overal in de binnenlanden zien je groepen graven. Maar deze hier zijn wel echt heel uitgestrekt, overal waar je kijkt, links, rechts, kilometers ver staan graven... 

We rijden naar een andere boeddhistische pagode waar we een vegetarische lunch aangeboden krijgen. Heel veel bijzondere groenten en het smaakt allemaal heel lekker maar we krijgen zoveel, dat we echt niet alles op gaan krijgen, we proeven van alles een beetje en de rest laten we staan. 

Als we terug rijden merken dat het wel erg moe zijn en als we in het hotel aankomen gaan we eerst even een frisse duik nemen in het zwembad. Twee Chinese kindjes zijn er al aan het zwemmen in een sportkleding en hebben de grootste lol met bommetjes en 'hallo' roepen naar ons. 
Tijd voor ons om een borrel te gaan nemen in de hoogste rooftopbar van Hue, stukje lopen maar dan komen we aan bij een super mooi hotel en gaan met de lift naar de 34e verdieping om erachter te komen dat de bar pas om 17.00 uur open gaat, precies het tijdstip dat het gaat onweren. Niet de beste plek om daar dan te zijn, dus Google stuurt ons naar een ander straatje waar veel barretjes zijn. Blokje links, blokje rechts en dan komen we precies daar uit waar we de avond ervoor ook al biertjes hadden gedronken. Echt ?! Nu dan maar een etage hoger zitten bij de normale tafels en stoelen, gisteren zaten we op lage stoeltjes en tafels, heel dicht bij de grond, dat zie je hier heel veel. De satéstokjes die we hier bestellen hebben varkensvlees ontwikkelt om een citroengas stengel, echt heerlijk, we leren hier dat we deze in een rijstvel moeten we rollen samen met groenten de stengel eruit moeten trekken en vervolgens het hapje te dippen in een satésausje, echt te lekker.

Wij nemen het plan voor de komende dagen door, we hebben tot nu toe wel heel veel toers met gidsen gedaan, wat veel energie kost, met name omdat het Engels wel veel moeite kost om t begrijpen,  maar we kijken het wel even aan, vanaf morgen zijn we weer in de natuurrijkgebied wat een stuk rustiger zal zijn dan deze miljoenen stad. We eten weer bij een lokaal restaurant en Mick besteld het complete menu, pff dat kunnen Wilko en ik echt niet meer op. Wij nemen wat nassi en gestoomde groenten, smaakt ook weer erg goed. Heel gekruid, maar niet scherp van smaak.

Bizar hoe de mensen hier nog leven, er lopen vrouwen met stokken op hun schouders en daaraan twee grote manden aan,  dat is niet iets van vroeger maar dat gebeurt echt hier nog overal. De bouwvakkers die gewoon op slippers op stellages staan, is echt niet voor te stellen dat dat hier allemaal kan en mag.  In deze stad zijn veel toeristen maar het zijn meer backpackers en in tegenstelling tot Hoi An waar we meer het idee hadden dat we rond liepen in Lloret de Mar.

Als ik 's avonds op mijn stappenteller kijk zie ik dat al vier dagen elke dag 10.000 stappen hebben gelopen vandaar dat we zo moe zijn, het weer is ook warm en ons lijf voelt klam aan, dat kost best wat energie. We krijgen wel de hele dag door frisse, koele flesjes water, diewe in no time leeg drinken 

Laat op de avond horen we dat er een aardbeving geweest in Myamar en we krijgen allerlei berichten van de mensen in Nederland of alles oké is met ons. Gelukkig hebben wij er niks van gemerkt...

VERHAAL VAN WILKO:

We gaan vandaag weer 200 km verder naar t noorden. 4 uur in t busje.. om de tijd te doden ook maar weer ns wat schrijven.

Alles gaat hier max 50 km /h of t nu trein of auto is. Rails staan volgens mij vol met geiten en koeien. Verkeer heb ik zelfs in Thailand of Indonesië niet zo gezien als hier 

2grote chaos zonder regels. Iedereen rijdt door. Net als ik denk , die rijden elkaar omver , ontwijken ze elkaar net. Onze 1e gids zei dat je hier moet oversteken als n dinosaurus.. bedachtzaam doorlopen en geen onverwachte bewegingen maken…. Nu begrijp ik waarom de dinosaurus is uitgestorven .

Vannacht goed geslapen met de airco wricht in our face.  1standje mogelijk..Het was dit of uit( uit was geen optie met 35gr)

We hebben vandaag n tour met n gids. Gelukkig hebben we de tour met n busje met airco

Tropisch warm vandaag.. had er niet aan moeten denken om ( wat eigenlijk de bedoeling was) dat we bij n vc achter op de scooter hadden gezeten de hele dag. Te heet , te klef en te lange benen ..

Alles is hier gemaakt op kleine mensen,Terrassen hier hebben t formaat alsof ze sneeuwwitje met de 7 dwergen op de koffie verwachten ..

En dan zit daar n Fransoos met n bmi >30 op…je ziet t zo voor je ..

Maar dat terzijde.

We gaan vandaag cultuur snuiven is de bedoeling 

Paleis van de laatste koning , z’n graf( ook leuk ), een lokale markt , en wat boeddhisme .

Geluk wat we. Hebben met t busje.’, iets minder geluk met de gids 

Mannetje van zo’n 60 jr die bijna geen Engels spreekt 

Ik heb in de ochtend wat gelezen uit t boek wat we van Theo en Denise hebben geleend over deze plekken 

Ik als cultuurbarbaar vindt t dan eigenlijk wel voldoende dat ik t zie en erlangs loop. Zet mij maar tussen de rijstvelden of midden in de jungle.. maar: Best mooi dat paleis , de tuin e.d.

De gids wil per 10 m stil staan en vertelt dan t zelfde verhaal 3-4 x. Het woord wat we t meest gehoord hebben vandaag op z’n gids gesproken:”neindieportypy”… blijkbaar is er veel gebeurd hier in 1945. Gelukkig is mick erg sociaal en geïnteresseerd. 

De  gids loodst ons nog langs n boedistische pagode, de graftombe van de laatste koning, n winkeltje met toeristische dingen en als laatste n vegetarische lunch in n boudistisch gebouw.

Ik moet zeggen dat ik als carnivoor met veel maagklachten hier in Vietnam , waar ik meer en vaker eet dan thuis, nog niet 1x last heb gehad. Veel groente en nog smakelijk ook 

Ook hier is dat t geval 

Ik eet dingen waarvan als je ze ziet denkt: wtf is dit ? het gezegde wat me moeder altijd zei:” wat de boer niet kent, dat vreet hij niet”, gaat voor mij niet ( meer) op.

Ik denk dat ik bij m’n nichtje Puk in de leer ga die goed veganistisch kan koken .

‘s middags weer back in the hotel 

Ff n duik in t zwembad , toch snel zo n 25 gr koude dan de buitenlucht… dus snel er weer uit

Erna t plan om naar t hoogste gebouw in de stad te gaan met n luxe rooftopbar… dit ondanks dat er onweer wordt voorspeld, waaghalzen die we zijn … na weer n barre tocht doordat we 3 straten moeten oversteken , blijkt de bar dicht 

Na wat omzwervingen bij t terras van sneeuwwitje gaan zitten , we de 4 hoogste stoelen van t terras bemachtigd 

We kijken terug op n dag waar we veel mooie dingend hebben gezien , iets wijzer zijn geworden, en mick totaal los is vanwege t feit dat ik de gids links liet liggen en hij de aandacht had.

Hierna wederom top gegeten in n restaurant waar alle meisjes achter de deur naar mick stonden te lonken en vroeg op bed