20240810 - Queen of the Castle

Wat een dag, wat een dag. We begonnen met een koffie, yoghurtje, Wilko haalt de auto, spullen inladen en gaan met die banaan. Idee is om zo lang te rijden als comfortabel is. Het is een zwarte zaterdag in Frankrijk, dus we zij voorbereid op het ergste. We besluiten net boven Lyon de route de soleil te vermijden en af te draaien naar Clermont-Ferrand, we zijn op weg naar de Spaanse Pyreneeën en dit is 100 km om, maar hopelijk zonder files. Op de weg is het redelijk te doen, maar de parkeer en picknickplaatsen zijn vreselijk druk. De rij voor de wc begint al bij de ingang van het benzinestation. Tijd voor een nieuw plan. Wilko zoekt op Google naar een hotel dichtbij en vindt een kasteel met zwembad, review: Glorie maar zeker niet vergaan. Het is niet helemaal duidelijk of de kamers wel of niet airco hebben, zowel op booking als op de site van het hotel zelf, dus ik ga bellen: Vous parlez l'Anglais? Non... dus ik in mijn beste Frans, hebben jullie nog een kamer voor vanavond? Zit er airco in? Nous arrivons dans trente minutes.... Ok, op goed geluk naar het hotel, klein stukje rijden door de bergen, erg mooie route, we rijden door het dorpje, 1x rechts en 1 kx links en we zijn al bij het hotel, gewoon in de bewoonde wereld ligt het kasteel. Dan gaan we naar binnen... oeps staat daar iemand? Nee het is een standbeeld... Wat ruik ik? Oud zweet? pff.... daar komt Gerard, een oude man met levervlekken en korsten op zijn armen, ja hij heeft nog kamers, nee niet met airco. ha, ha, het is hier 's nachts 17 graden, geen airco nodig..? Ok, we vragen of we de kamers eerst mogen zien, op de eerste verdieping zijn twee kamers beschikbaar, het is duidelijk waar de zweetlucht vandaag komt, de schoonmaakster is hard aan het werk. Het duurt even voordat Gérard ook boven is. De eerste kamer is echt claustrofobisch klein, de tweede een stuk groter, ruikt wel wat muf en staat echt vol met spullen. De badkamer is hilarisch, met een klapdeurtje kom je tegen het bad aan en kun je voetje voor voetje naar links lopen naar de wastafel en de wc. En alle in mooi jaren 70-ge steer en tegels. 

Ok, naar beneden, de deal is rond, we nemen de grote kamer. Of we even meekomen, via kamer na kamer mogen we plaatsnemen voor de open haard, wait 5 minutes zegt Gerard. En Wilko kijkt mij aan.... ik weet even niet wat ik hier van moet denken, het lijkt wel een film set en dat we vannacht overvallen worden door graaf Dracula... Daar komt Gerard terug, met 2 glaasjes champagne en 2 cakejes, als welkom geschenkje, superlief natuurlijk. 

Nou spullen uit de auto, alle ramen open in de kamer en we duiken het zwembad in, dat supermooi en verzorgd is. Er is verder niemand, voelt toch een beetje creepy, maar we moeten ontspannen, anders hadden we in die file naar Zuid-Frankrijk gestaan. We nemen wel 3 of 4 keer een plons in het zwembad, liggen op de bedjes onder de parasol en spelen nog een potje kaart. En dat alles onder het genot van 1 liter water. Life can be so beautiful!

Rond een uur of 6 gaan we naar de kamer, even opfrissen en omkleden voordat we naar het dorp gaan om wat te eten. Via Google al wat uitgedacht en als we beneden komen zit Gérard daar weer, of we gaan eten, of we tips nodig hebben, en net het restaurant wat we zelf gezocht hadden, beveelt hij ook aan. Hij gaat wel even voor ons reserveren... Allo? Ca va? Oui, ici ca va bien aussi en nog meer van die onzin.. 10 minuten later heeft hij voor ons gereserveerd, buiten op het dakterras om 19.00 uur.

We zijn al vroeg in het dorp en besluiten eerst nog een biertje op het terrasje te doen, het is hier zo kneuterig en daarom ook weer zo leuk. Na 2 pilsjes gaan we naar het restaurant, we hadden al eerder aangeklopt maar toen was alleen de schoonmaakster  nog aanwezig. Nu zijn we de eersten en kiezen een plekje in de schaduw. Het eten is allemaal lokaal en biologisch en we bestellen voor, hoofd en na gerecht... waarom denk ik later...

Het voorgerecht is echt lekker, 3 soorten tapas, maar zoveel, hierna heb ik geen honger meer. Ondertussen komt een echtpaar met een grote hond erbij zitten, superlief dier dat zich helemaal moet opkrullen tussen twee stoelen, wij bieden aan om hem bij ons te leggen, veel meer plek voor het beestje. Aai, aai, lief dier! Dan even naar de wc, schone wc, maar geen wastafel om je handen te wassen?! Echt, bah!

Het hoofgerecht, tagliatelli met beef en kokos, super lekker, maar ik denk dat ik maar 3 happen op kan. Dan het toetje, kaas,  stiekem prop ik het in een servetje en dan in mijn brillenhoesje. Ik krijg dit echt niet meer weg en het enige dat ik kan denken, hoe snel krijg ik dit voedsel uit mijn lichaam??? 

we lopen rustig naar huis, we horen muziek, er is een bruiloft aan de gang, gezellig, blijkt later tot 6.00 uur door te gaan. Herkenbaar ;) 

Als we thuis komen, is het al iets koeler en onder een lakentje vallen we in slaap, wachtend op Dracula...