20240811 - Vulkaan Olot

De kruizen en knoflook hebben hun werk goed gedaan, dracula heeft ons vannacht niet bezocht en we kunnen rustig plaatsnemen voor het ontbijt. Echt rustig, de echtgenote van Gérard is ook al op leeftijd en legt uit dat ze geen grote dienbladen meer kan dragen en daarom het ontbijt in drieën komt brengen. Ach we hebben geen haast, zitten in de ontbijtkamer gezellig naar het opgezette hoofd van een everzwijn te kijken. De muren zijn behangen met stof, de gordijnen zijn lang en zwaar, het ruikt er oud (lees muf). Maar de koffie is lekker, ontbijt is goed verzorgd, vers fruit, gebakken eitjes en lekker brood.

Het uitchecken gaat ook zorgvuldig (lees traag) en om 9 uur vertrekken we richtin de Pyreneeën. Het is vandaag een stuk rustiger op de weg en we schieten lekker op. Ik facetime met Isabel voor haar verjaardag ze kletst er vrolijk op los, ik krijg alle kadootjes te zien, haar nieuwe broek (eindelijk gevonden! We hadden heel Amsterdam afgestruind een tijdje geleden, maar niets gevonden) en haar zelf gemaakte taart, red velvet, die had ze laatst bij ons gemaakt. Lekker! Zo gaat de tijd wel heel erg snel. 

Zodra we in Spanje zijn, is het nog maar een uurtje rijden. Wilko heeft gelezen over een oude brug in Besalu, die gebruikt is in Games of Thrones, altijd leuk om even te gaan kijken. Het is een prachtig dorpje en niet heel toeristisch.  We wandelen via smalle straatjes, gaan over de brug (hoog!) genieten van het uitzicht en rijden verder naar Olot.

We checken in, wisselen van kamer x toch liever met balkon en lunchen in het hotel.  Heerlijke zomerse salade met een paar kipkroketjes. Naast ons zit een groep spaanse dorpelingen op leeftijd, het is zondag en ze lunchen uitgebreid. Het uitzicht is ook prachtig hier je kijkt volop uit over de Pyreneeën. Wat kunnen die oudjes veel eten... voor-, hoofd- en nagerecht! En echt geen kleine porties! 

Het is ondertussen een uurtje of 3 en we gaan op pad, eindelijk kan ik mijn nieuwe wandelschoenen gaan uitproberen, interrail liep ik nog op hakjes, maar ja, das war einmal...

Via het dorp gaan we naar een vulkaan. Er is niemand op straat en alle luiken zijn gesloten, het is bloody hot en het is een hele klim naar de vulkaan. Hoezo dachten we dat het een goed idee was om midden op de dag deze wandeling te maken??? Na veel stops kan ik dan toch dansen op de vulkaan en genieten we van het uitzicht. 

Als we terug lopen ontwaakt het dorp weer, terrasjes lopen vol en ook hier is een gezellig vierkant plein met barretjes. Alle tafels zijn gereserveerd, vanavond is er een dansfestival. Maar we mogen plaats nemen als we voor 20.00 uur maar weg zijn.  We drinken tapbiertjes en genieten van de bedrijvigheid om ins heen. Man en vrouw die een klein podium aan het inrichten zijn met een powerliftriem om, hoezo dan? Een pittig Chinees meisje die het terras aan het herindelen is en iedereen er de hele tijd op wist dat de stoelen niet verzet mogen worden. Echt te grappig. En als de muziek klinkt, wordt er gedanst. Jong met oud, man met vrouw, 3 vrouwen op een rijtje en ik zou graag met ze mee dansen, heb de pasjes al afgekeken,  maar helaas, het is tijd om te gaan.  

Terug in het hotel nog wat gegeten, de ober kwam met onze borden aan en liet alles uit zijn handen vallen.... duurde nog even voordat het visje weer op ons bord lag, maar smaakte lekker! Tijd om te gaan slapen, morgen gaan we hiken* 

*Engels voor een wandeling maken naar klinkt wel lekker ruig 🤣