2025-03-24 Hoi Hoi An

Liggend in de donkere trein, voelt alles intenser, de trein lijkt meer te schommelen, harder te gaan en het gerochel van de buurman klinkt erg smerig.  Eigenijk moet ik naar de wc maar ik wil Wilko en Mick niet wakker maken en de wc zit aan het einde van de wagon, naast de deur naar buiten die half open staat zodat mensen kunnen roken. Ik ben bang dat ik uit de trein val en men mij nooit meer terug vindt langs het spoor.... gelukkig wordt Wilko ook wakker rond 1.00 uur en kan ik even gaan plassen. Daarna val ik snel weer in slaap en pas rond 10.00 uur zijn we allemaal wakker. We hebben croissants en cake voor ontbijt en drinken water en aquarius.  Ook komt er een trolley voorbij met plastic bordjes, pan met rijst en een tray met vlees, 'madam, you want lunch?'. Nou nee, die laat ik maar even aan mij voorbij gaan.  Rond 13.00 uur arriveren we in Da Nang, hoewel het station hier een andere naam heeft is het wel ons eindpunt. De conductrice (erg pittige dame) gebaart ons naar de uitgang, maar er is geen perron bij de trein, we moeten 2 meter naar beneden klimmen en onze koffers worden naar beneden gesjouwd. Er staan al heel veel mensen te dringen om in de trein te komen.  Want een mierenhoop.

We lopen richting de uitgang, taxi,  taxi, wordt er overal om ons heen geroepen en we moeten even zoeken naar onze pick-up. Onze chauffeur is al 16 uur aan het werk en is erg moe, Wilko wilt het stuur wel overnemen maar dat is nog niet nodig.  En dan zien we de zee! Palmbomen, witte stranden, strandtentjes , heerlijk! We gaan hier in Hoi An 4 dagen lekker luieren en van de zon genieten! Hoe anders is de incheck procedure in dit land. We komen aan en mogen op een heerlijke bank plaatsnemen en krijgen wat te drinken. We leveren onze paspoorten in en de dame gaat alles in orde maken. Als ze terug komt, vertelt ze wat er allemaal te doen is in het hotel, op de plattegrond wijst ze ons de barretjes, restaurants, zee, zwembad etc aan. We mogen nog even van een afternoon tea genieten met wat zoetigheden en fruit en gaan worden we naar onze kamers gebracht.

Mick heeft de komende dagen een eigen kamer, ook wel lekker even. We pakken snel onze koffers uit, zwemkleding aan en gaan naar het strand. Het waait wel stevig en het is niet heel warm. Wilko gaat lekker muziek luisteren op zijn strandbedje en Mick en ik gaan een eind langs het strand wandelen.  Heerlijk rustig hier,  we komen langs een visser die zijn netten aan het repareren is. De vissersbootjes zijn rond, van bamboe, alsof het een halve kokosnoot is. We zien ook een paar bootjes op de zee peddelen. Grappig gezicht. 

Tijd voor koffie! Ik neem een kokoskoffie, zo lekker en ik heb nog geen cafeïne op dus ben er ook wel aan toe. 

Achter het strandbarretje, staat een tafel voor twee gedekt, met bloemen en lampions, een stereo installatie en er lopen fotografen rond. Zou er een aflevering van Ex on the beach opgenomen worden?  We gaan het zien en we bestellen en paar cocktails, het is tenslotte happy hour 😄.  Lang hoeven we niet op de ontknoping te wachten, een jongeman gekleed in pak vraagt zijn vriendin ten huwelijk, onder het oog van het hele terras en vastgelegd door 2 camera's is dit echt een heel romantisch aanzoek....🤪.

We facetimen met de moeder van Wilko,  ondanks haar hoge leeftijd (bijna 93) weet ze nog heel goed hoe ze de telefoon moet hanteren en als de telefoon en paar keer over is gegaan,  neemt ze op en zien we haar. Ze is erg verrast en staat er van te kijken dat dat allemaal kan,  bellen en elkaar zien terwijl wij aan de andere kant van de wereld zitten. Dat is natuurlijk voor die generatie ook bizar. Maar ze is er ook zo aan gewend want ze kletst genoeg.

Na nog wat cocktails waar we ook nog eens heerlijke licht zoet en pittige nootjes bij krijgen, gaan we na een verfrissende douche eten in het restaurant met uitzicht op zee. We zitten aan een ruime tafel op een heerlijke bank met dikke kussens. En ondanks dat we buiten zitten, zijn er geen insecten.

Ook hier is duidelijk dat de vrouwen de broek aan hebben. De serveersters regelen alles en de mannen mogen uitserveren en tafels afhalen.  Echt veel honger hebben we niet, maar het eten is wel eg lekker en mijn gebakken makreel is super! 

Redelijk op tijd gaan we naar bed, morgen om 8.30 uur moeten we alweer klaar staan voor een fietstour, zin in! In ons bed van 2,5 meter breed (!) vallen we snel in slaap.