20280814 - Costa Brava - Zon, Zee en Zuipen?

De zon schijnt, de zee ligt er strak bij en we ontbijten op het terras van het hotel, à la carte, super fijn. Café con leche, (als je cappuccino bestelt, krijg je iets van chocoladekoffie, dat doen we dus maar niet), verse jus d'orange, Griekse yoghurt met muesli en een bloemetje erop! Mini broodje dat toch wel een flinke tosti blijkt te zijn...Nou voorlopig hoeven we niet te eten. 

Als we de kaart goed bekijken zien we dat het we in een buitenwijk van het dorp zitten en dat het centrum op 30 minuten lopen is, of met een alternatieve route wat langer. Stoere stappers dat we zijn, nemen we de route langs de kliffen langs de zee. Bergje op, bergje af en we zien de mooiste baaien waar druk gesnorkeld, gekajakt en gesupt wordt.

Het is toch al aardig warm aan het worden als we het centrum bereiken en nadat we de meeste winkelstraatjes wel gezien hebben, is het tijd voor koffie en water. We nemen de korte route terug en gaan heerlijk aan het zwembad liggen. Zwembad is een beetje een groot woord voor het poedelbadje waar we ons in afkoelen, maar genoeg ligbedjes hier, geen handdoekleggers en we genieten van de zon met uitzicht op de zee. We leggen nog een kaartje en doen het rustig aan vandaag. De hoteleigenaresse begroet ons steeds alsof ze ons voor de eerste keer ziet... terwijl er toch maar 7 kamers zijn in dit hotel. Maar ze is ook al wat ouder ;) ze lijkt een beetje op Debbie van het vorig seizoen van BnB, maar dan met een grijze knot boven op haar hoofd.

Als we terug komen van de lunch begint het te regenen, hard, veel en lang.... Maar we zijn voorbereid, de spelletjes tas gaat open en we kiezen voor Yatzee, altijd leuk. 

Rond 1930 is de regen wel gestopt en gaan we voor een wandeling langs het strand. We hebben echt nog geen honger, dus lopen nog een stuk verder de wijk in. Het is lekker fris na de regenbui en er zijn veel mensen op straat. De brandweer rukt uit en we hebben geen idee waarvoor, geen brand te zien. Ze staan samen met de politie een step te bekijken die aan een lantaarnpaal vast ligt. Rare jongens die Spanjaarden.

Na een uurtje gewandeld te hebben, gaan we toch maar ergens wat eten. Alleen even een voorgerecht met een glaasje cava. De serveerster is erg aardig en we kijken hoe de zee langzaam zwart kleurt doordat de zon ondergaat. We besluiten naar het hotel te gaan en nog een cocktail op het terras te drinken. Het is ondertussen erg druk geworden en we zien nog een plekje op de loungebank. Achter een groepje Oostenrijkers. Die zie je niet vaak op vakantieplekken. Althans, wij niet. Het was een rustig dagje. Ook wel eens lekker! En ik voel me helemaal de Barbie is ons mooie wit/roze hotel.