20240812 - wandelen in de Pyreneeën

Vandaag komt de echte hike! We hebben de wekker gezet en om 8 uur zitten we aan het ontbijt. Geroosterde boterham,  omelet, Spaanse ham en kaas en we zijn klaar om te gaan. We kunnen of naar de rotsen met waterval of naar een bos met een vulkaan. Gezien de temperatuur kiezen we voor het bos. Met de auto zijn we snel bij het vertrekpunt. Ruime parkeerplaats, wc's, routebeschrijvingen en een informatiebalie met een dame die ons heel graag wilt helpen. Er is een route van 2 km (tekort), een route van 10 km (te lang) en een route waarvan je een stuk kan lopen maar niet een begin en eindpunt heeft op deze plek, zeg maar de Spaanse versie van het Pieterpad. De dame stippelt en mooie route voor ons uit waarbij we een paar keer moeten wisselen van pad.  Ze verzekert mij dat we niet zullen verdwalen en we gaan op pad.  Het is lekker koel in het bos, het pad is goed aangegeven met stenen en op elk kruispunt een bord. Wat een oase van rust, we komen weinig mensen tegen. De eerste route switch gaat goed, maar dan komen we op een pad waarop een heel staat met een bord dat je er niet in mag.  Een tekst erbij en net hier hebben we natuurlijk geen bereik om via Google translate dit te vertalen.  Shit had ik nu maar de taal gedownload in de translate app voor offline gebruik... echt slechte voorbereiding... maar waaghalzen als we zijn besluiten we toch door te lopen en na een minuut of 10 zien we een opbreking in de weg waar we makkelijk langs kunnen. Waarschijnlijk alleen een waarschuwing voor paard en wagen, die hier ook mogen rijden. We lopen verder en verder en lopen ook stukken op open vlakte. Dat is wel warm en het zweet loopt over onze rug. Maar mijn schoenen lopen heerlijk! We wisselen weer van de route en lopen naar een vulkaan. Deze ligt in een natuur reservaat, er is een informatiepunt met foto's van de afgelopen 100 jaar. Er zijn in dit gebied veel vulkanen. En deze is nu beschermd. Er is een route uitgezet in de vulkaan, prachtig al het zwarte gesteente en de enorme kraterwand. Nadat we alles bewonderd hebben, vervolgen we onze route.  We hebben het idee dat het niet meer zo ver kan zijn. Dat valt een beetje tegen... we lopen er het bos in. Horen geritsel in de struiken en verwachten een everzwijn... ah.. of toch gewoon een vogeltje? Geen idee. En dan missen we een afslag, even terug in de achterruit en het juiste pad vervolgen. Na 8,5 km weer terug op de parkeerplaats, ruim 2 uur gewandeld.  

We stappen de auto in een op goed geluk rijden we naar een dorpje in te lunchen. Het is weer een prachtig oud bergplaats waar onze vriend Google ons weer naar een cantina leidt.  2 oude vrouwtjes leggen in het Spaans uit waar ze te eten hebben en hoewel Wilko het in Franrijk irritant vindt als er geen Engels wordt gesproken, vindt hij het hier charmant... een echte Spanjofiel. Na een stokbroodje tonijn (beetje taai) lopen we rond in het dorpje. Prachtige binnenplaats wat hoger op de berg en via een pad lopen we naar beneden weer terug naar de auto.

Zin in een frisse duik in het zwembad van het hotel dus we rijden snel terug. Wie kan met de minste slagen naar se overkant, wie kan het langst onder water drijven,  wie is het snelst aan de overkant, die verlies ik altijd...

'S avonds lopen we naar het dorp in wat te eten, paar tapasjes en glaasjes witte wijn op hetzelfde plein als gister. Het zit hier vol met jeugd die samen een patatas bravas delen en een spelletje kaarten of schaken. We lopen weer terug en gaan vroeg naar bed,  morgen gaat de wekker om 6.20. Vandaag 12,5 km gelopen. Lekker hoor!