2025-04-01 De dag van weinig eten en weinig info van de gids ;)

Ik heb redelijk goed geslapen en het lijkt alsof de pijn in mij buik over is. We gaan ontbijten beneden in de eetzaal en ik eet alleen wat fruit een beetje yoghurt en een heel klein cakeje, kijken hoe het allemaal valt.  We hebben gister contact gehad met ons reisagenten uit Vietnam om eventueel de trip van vandaag aan te passen als ik niet de hele dag mee kan maar vooralsnog denk ik dat het wel gaat, zo niet dan 'abort the mission' en ga ik gewoon terug naar het hotel. De gids staat alweer beneden, wij lopen hem straal voorbij, maar goed buiten vinden we elkaar weer en we stappen in de Van van vandaag. De VVV. Hij vertelt wat we vandaag gaan doen, wat anders dan oorspronkelijk het plan was, of dat nou is omdat we hebben aangegeven niet te toeristisch te willen of omdat ik ziek was, geen idee. Maar we gaan eerst ergens hoog op een berg het uitzicht bekijken, dan fietsen, lunchen en varen. Nou we gaan het meemaken. Hij vertelt dat dit al zijn derde beroep is en hijnu al zo'n 6 maanden in toerisisme werkt. De eerste 3 maanden vond hij het heel leuk, nu wordt het wat minder (?).  We komen al snel aan bij de eerste stop, dit is een berg waar alles is aangelegd voor de toerist. Supermooie tuinen en vijvers, horeca tentjes en een trap van 600 treden naar boven naar een tempel. Ondanks dat het is aangelegd voor toeristen ziet het eruit alsof het al 100 jaar oud, de trap heeft heel veel ongelijke treden met afgebroken stukken tegels en het is best een klim als je net een dag geheelonthouder bent geweest. De mannen zijn natuurlijk weer megasnel, langere benen en ik heb wel een licht astma probleempje met trappen lopen. De gids blijft bij mij, dat doen ze vaker als ik de langzaamste ben, de oude vrouw die geholpen moet worden... maar deze gids staat zelf flink te hijgen en yoga-achtige ademhalingsoefeningen te doen, dus ik vraag of alles wel ok is. Hij is wat licht in zijn hoofd want heeft al twee dagen niet gegeten. Ik bied hem snel mijn mueslireep aan die hij heel dankbaar aanneemt maar vervolgens in zijn zak stopt. Tja dan weet ik het ook niet meer.  Als we boven aankomen is het uitzicht echt super mooi, we kijken rond over de hele vallei en zien ook de rivier waar we vanmiddag over gaan varen. Terug beneden stelt hij voor om de beroemde Egg koffie te proberen, deze variant hebben we nog niet op dus prima. Bij het eerste horeca tentje hebben ze geen Egg koffie en bij het andere is het apparaat kapot nou dan lopen we wel even wat rond in de tuin, ook goed. Normaal is dit echt een plek voor perfecte Insta foto's de hele vijver staat dan vol met lotusbloemen, alleen op dit moment zijn ze net allemaal weg. Foto's maken heeft nu weinig zin met die verdorde stengels in de vijver. 

We gaan op weg naar onze volgende stop we komen aan bij een toeristische vertrekhal met allerlei elektrische karretjes, We stappen in zo'n karretje die ons vervolgens 300 meter verder brengt waar we dan weer uit moeten stappen, bijzonder hoe dit gaat en daar stappen we op de fietsen. Ik vraag aan de gids hoe lang de fietstocht ongeveer gaat duren. Hij zegt ja 1 uur of 2 uur of wat wil jij. Oké ook weer een bijzonder antwoord. Maar eerlijk is eerlijk, we fietsen wel echt door hele mooie plekken hier in de natuur, passeren allerlei rijstvelden met hier en daar een koffietentje verscholen in het rijstveld en we nemen een korte pauze, tijd voor die beroemde Egg koffie. We fietsen een klein paadje naar het tentje en er liggen een paar hondjes zo lief en schattig op ons te wachten. Mick gaat ze meteen aaien en ik ben weer zo lomp dat ik op het pootje van een puppy sta die enorm begint te piepen.

We krijgen een fijn plekje met tuinstoelen en kijken uit over de rijstvelden, wat een stilte, wat een weidheids ende lichtzoete lucht van de rijst hangt in de warme lucht. Ik twijfel wel een beetje over de Egg koffie want dit wordt gemaakt van rauwe eieren en na het debakel met mijn maag gisteren weet ik niet of dit een goed idee. Maar probren kan geen kwaad. De koffie ziet eruit zoals zijn naam is. Opgeklopt ei en koffie eronder, wel met ijsblokjes, het wordt dan meer een soort tiramisu toetje. Het smaakt op zich wel lekker maar toch durf ik niet alles op te drinken.  Wilko vraagt de gids of hij vanwege zijn geloof niet eet, maar dat is niet het geval. Hij had heel veel gegeten (ondertussen trekt hij zijn shirt omhoog en showt zijn witte bolle buik) hij moet gewoon even een dag of 2 balansen. Hij is overigens nu ook met zijn derde geloof bezig, dat is op zich wel normaal hier, mensen aanbidden hier meerdere goden van verschillende geloven, maar wij krijgen wel een beetje het idee dat hij nog echt zoekende is. We besluiten verder te gaan en bij het afreken heeft de eigenaar te weinig wisselgeld, laat zitten zegt Wilko, maar nee nee nee daar wil hij niets van weten en hij geeft ons drie flesjes water mee. We hoeven nog maar een klein stukje te fietsen totdat we weer stoppen. De gids gaat met een andere gids praten, wij stappen af en kijken wat om ons heen. Wat is de bedoeling? Ik check onze gids, oh ja daar verder op staat een tempel, ga maar even kijken, niet heel boeiend want deze wordt niet meer bijgehouden, dadelijk gaan we naar een tempel die echt heel mooi is en nog volop in gebruik. Oh, zo dus. We zijn nu wel een beetje klaar met tempels maar goed het hoort nu helemaal bij dit land we fietsen weer een stuk verder. Het is echt zo prachtig hier, dat maakt alle tempels goed, we fietsen vlak langs een rotswand waar gaat geitjes staan de grazen overal waar je hier door de dorpjes komt, lopen de kippen vrij rond en lopen de honden en poezen op straat de geiten en ganzen komen ook voorbij in en geen enkel dier is hier opgesloten.

Uiteindelijk komen we bij de actieve tempel, een oud mannetje zit op een bamboe dwarsfluit te fluiten en een hondje ligt er vredig bij te luisteren. Op zich wel mooi maar wij kwamen aan, onze gids ging naar hem toe en hij begon muziek te maken. Voelt een beetje als in de show van Hans Teeuwen: Lalalala. Geld.

We fietsen nu richting het restaurant waar we gaan lunchen, de gids zegt niet veel, alleen maar ho, ho, als er een kuil in de weg zit of oei oei als er een auto aankomt. Ik heb aangegeven allen wat rijst en fruit te willen als lunch, maar er wordt toch een bak eten voor ons neus gezet., echt zoveel eten, dat slaapt nergens op. We kunnen niet eens uit fatsoen overal wat van pakken en veel schalen staan onaangeroerd op tafel als we weer vertrekken. Op naar het laatste onderdeel van onze tour vandaag, de bootjes! Weer bootjes, weer heel veel toeristen, maar het valt ons 100% mee. De tocht is supermooi, je vaart tussen de gebergte en onder de bergen door, je hebt op het water niet het idee dat er heel veel mensen zijn. De mannen en vrouwen die de boten besturen doen dit met hun voeten, dit ziet er zo komisch uit. Het is wel een lekker tochtje zo, zonnetje schijnt, uitzicht is wederom schitterend en onze stuurvrouw is lekker rustig. Ik heb een paar keer lopen klagen dat er foto's genomen worden waar geen voeten op staan, dat vind ik zo duf, dat Mick deze foto maakt...

Als we terug komen besluiten we zelf nog het stadje in te gaan en sturen de VVV naar huis. Ik vergeet weer mijn tas in de auto (het is wel de vakantie van 'het vergeten') maar onze gids komt hem even snel brengen als we op een terrasje zitten. Wilko en Mick zijn hier gisterenavond ook al geweest en het voelt een beetje Spaans, allerlei terrassen, vrolijke mensen, lekker eten, cocktails, biertjes, hier kunnen we wel wennen. De stad is ook vol met backpackers, er zijn veel hostels, een karaoke bus waar Bob Marley uitgalmt, grote parkeerplaats met nachtbussen naar andere steden. deze bussen zijn wel erg luxe, je krijgt hier echt een bed met eigen tv. Dit is wel anders backpacken dan ik met Janneke 30 jaar geleden deed. Met onze lonely planet op zoek naar het touristeninformatie centrum om te checken waar we konden slapen. Nu loopt elke backpacker op zijn telefoon alles te regelen. Waar wij midden in de nacht op een markt totally verdwaald geweigerd werden door alle taxi's, geen idee hadden hoe we terug naar onze hostels moeten, kunnen ze nu ff een Grabscootertje hun komen laten ophalen. backpack 3.0 ;)

Wilko laat mijn familie weten dat ik na de dramatische foto en in de familie app al weer lang aan het bier zit dus ze zich niet meer ongerust hoeven te maken, fijn voor het thuisfront. We zitten bij een superleuk tentje waar de spelletjes op tafel staan, UNO en de toren van Babilon.

 We eten nog wat, ik bestel gestoomde garnalen, waarom denk ik achteraf? Ze worden geserveerd en het ruikt al niet goed. Het schilletje gaat er ook niet lekker af en ik eet een paar stukjes en kijk de mannen aan... dit maar niet doen vandaag? Nee, terug op de hotelkamer maar weer een banaantje genomen en veel water. Vroeg naar bed want we worden morgen al om 7.00 uur opgehaald, lange reis naar Halong Bay.